ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

467

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

و روغن بسته يك درم سنك ، جند روز بدهند « 1 » تا سدّه بكشايذ و براز رنكين كردذ ، و غذا آشام دارذ از آرد باقلى « 2 » و كرسنه « 2 » و اكر از برك ترب غذا سازد كم نبوذ ازين كمن ياذ كردم ، و اكر ترب را آب بكشد و باب رازيانه و كرفش و شبت « 3 » بيك جاى بجوشاند با روغن باذام بخورذ ، يا آشام كند بآرد ملك يا آرد « 4 » باقلى يا آرد نخود سياه سخت خوب آيذ ، و اكر كرنب « 5 » را بجوشانذ و آبش با روغن باذام بخورذ « 5 » ( f . 374 ) نيك آيذ ، و اكر آب با سكنكبين عسلى بزورى خورذ باب انيسون و آب تخم كرفش خوب آيذ ، و بر جكر نهذ « 6 » بابونه و اكليل الملك « 6 » و بيخ خطمى و انجير و كرنب و بنفشه و شبت و افسنتين و « 7 » مر و صبر « 7 » و روغن ناردين بخته بيك جاى ، و هر شبى بخورذ تخم ترب و تخم خربزه مقشّر و انيسون از هر يكى يك درم سنك و تخم شبت و تخم كرفش « 8 » نيم درمسنك سكنكبين بزورى نيك آيذ « 9 » ، و آب كرنب و آب كرفش آب رازيانه خوب آيذ « 9 » و از همه به « 10 » اب [ برك ] « 11 » كرنب بوذ « 12 » ، ازيراك سدّه كى برين « 12 » دو مجرى افتذ كياذ كردم ناجار بدين سدّها آماس بوذ و حاجت آيذ آماس را به تحليل كردن ، جن حال جنين بوذ بايذ تا بشيزه خيارجنبر را به آب [ كرنب ] « 11 » بخته و كوفته و فشارده و « 13 » كفك برداشته بكدازى « 13 » و بر وى افكنى روغن باذام تلخ تا بخورذ « 14 » ، و باز آن سدّه كى بدان « 14 » مجرى بوذ كى صفرا . از زهره بامعا آيذ ، علامت خاص وى آن بوذ كى براز سبيد كردذ جن كج و شكم بدشوارى آيذ « 15 »

--> ( 1 ) - ف : بدهذ ( 2 - 2 ) - ف : وارد ملك و تخم ترب با روغن باذام شيرين و روغن بسته ( 3 ) - ف : افزوده . نيك آيذ ( 4 ) - ف : يا بارد ( 5 - 5 ) - ف : بجوشانذ و آبش با روغن باذام بخورذ نيز ( 6 - 6 ) - ف : اكليل الملك و بابونه ( 7 - 7 ) - ف : صبر و مر ( 8 ) - ف : افزوده . از هر يكى ( 9 - 9 ) - ف : ندارد ( 10 ) - ب ه : تر ( 11 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد ( 12 - 12 ) - ف : ازيرا چه سده بدين ( 13 - 13 ) - ف : كفك برآورده و انداخته بكذازى ( 14 - 14 ) - ف : باز آن سده كى بدرازى ( 15 ) - ف : فرود آيذ